در ۶ اکتبر ۱۸۶۶، سرقت برادران رنو از یک قطار در حال حرکت در ایندیانا، «نقطه عطفی» در تاریخ جرم و جنایت آمریکا رقم زد و شیوه جدیدی از راهزنی را پایه گذاشت. این ابداع جسورانه که به‌سرعت در غرب آمریکا فراگیر شد، راه‌آهن‌ها را به اهداف جذابِ تبهکارانی چون «دسته وحشی» بوچ کسیدی تبدیل کرد؛ اما این رونقِ کوتاه، با ظهور گاوصندوق‌های مستحکم و واگن‌های محافظت‌شده، خیلی زود به حرفه‌ای پرمخاطره و رو به زوال بدل شد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۶ اکتبر ۱۸۶۶ [۱۴ مهر ۱۲۴۵]، برادران جان و سیمئون رنو دست به نخستین سرقت قطار در تاریخ آمریکا زدند و با ۱۳ هزار دلار از یک قطار راه‌آهن اوهایو و می‌سی‌سی‌پی در شهرستان جکسون، ایالت ایندیانا، گریختند.
پیش از سرقت برادران رنو نیز قطارها مورد دستبرد قرار گرفته بودند، اما تمام این جرایم قبلی، سرقت از قطارهای ثابت و متوقف‌شده در ایستگاه‌ها یا محوطه‌های باربری بود. سهم برادران رنو در تاریخ جرم و جنایت این بود که یک قطار در حال حرکت را در منطقه‌ای کم‌جمعیت متوقف کردند؛ جایی که می‌توانستند نقشه خود را بدون خطر دخالت مأموران قانون یا رهگذران و کنجکاوان اجرا کنند.
اگرچه روش جدید سرقت قطار را برادران رنو در ایندیانا ابداع کرده بودند، این شیوه به‌سرعت در غرب آمریکا رواج یافت. بسیاری از راهزنان که در غیر این صورت ممکن بود به سرقت از بانک‌ها یا کالسکه‌های پستی روی بیاورند، متوجه شدند راه‌آهن‌های تازه‌ساخت سراسری و منطقه‌ای در غرب، اهداف جذابی برای سرقت هستند. با رونق گرفتن اقتصاد غرب، قطارها اغلب مقادیر زیادی پول نقد و مواد معدنی گران‌بها حمل می‌کردند.
فضاهای وسیع و کم‌جمعیت غرب نیز مناطق دورافتاده فراوانی در اختیار سارقان قطار قرار می‌داد؛ مکان‌هایی ایده‌آل برای متوقف کردن قطارها، و همچنین مناطق بکر و گسترده‌ای که می‌توانستند برای فرار از دست قانون در آن‌ها پنهان شوند. برخی گروه‌های تبهکار، مانند گروه «دسته وحشی» به رهبری بوچ کسیدی، دریافتند که سرقت قطار آن‌قدر آسان و پرسود است که برای مدتی آن را به تخصص اصلی خود در دنیای جرم و جنایت تبدیل کردند.
با این حال، صاحبان راه‌آهن قصد نداشتند دست روی دست بگذارند و اجازه دهند کسیدی یا هر راهزن دیگری آزادانه قطارهای‌شان را غارت کند. در کمال ناخشنودی سارقان، آن‌ها به‌تدریج دریافتند که پول نقد و فلزات گران‌بهای موجود در قطارها در گاوصندوق‌های عظیم و تحت حفاظت نگهبانان مسلح به‌شدت محافظت می‌شوند.
برخی شرکت‌های راه‌آهن، ازجمله «یونیون پاسیفیک»، حتی نصب واگن‌های ویژه‌ای را آغاز کردند که برای حمل نگهبانان و اسب‌های‌شان طراحی شده بود. در صورت تلاش برای سرقت، این افراد نه‌تنها می‌توانستند از اموال ارزشمند قطار محافظت کنند، بلکه قادر بودند به‌سرعت سوار اسب‌های خود شوند و راهزنان فراری را تعقیب کنند؛ با این امید که برای همیشه به فعالیت‌های مجرمانه آن‌ها پایان دهند.
درنتیجه، تا اواخر قرن نوزدهم، سرقت قطار به حرفه‌ای روزبه‌روز دشوارتر و خطرناک‌تر تبدیل می‌شد.
منبع: www.history.com
۲۵۹
کد مطلب 2284464
-
نخستین سرقت قطار در تاریخ آمریکا انجام گرفت؛ ۱۴ مهر ۱۲۴۵
-
نامه‌های مظفرالدین‌شاه؛ از مکاتبه با پدر و مادر تا وصیت‌نامه
-
شعبان جعفری زیر کرسی و در کنار نوچه‌هایش؛ دهه ۳۰ / عکس
-
گزارشی از نخستین همه‌گیری طاعون در جهان / مرگ سیاه چگونه جهان را در کام خود کشید؟
-
خاطرات هاشمی ۱۴ مهر ۱۳۸۲: رهبری در مورد هماهنگی و همدلی سران در مقابل تهدیدهای خارجی، توصیه نمودند
-
شعبان جعفری زیر کرسی و در کنار نوچه‌هایش؛ دهه ۳۰ / عکس
-
گزارشی از نخستین همه‌گیری طاعون در جهان / مرگ سیاه چگونه جهان را در کام خود کشید؟