مشارکت مردم؛ کلید نجات طبیعت و گونه های در خطر انقراض سیستان وبلوچستان

زاهدان- سیستان و بلوچستان با تنوع زیستی کم‌نظیر، برای نجات گونه‌های در معرض تهدید بیش از هر زمان دیگری به مشارکت جوامع محلی و مردم بومی منطقه نیازمند است.

خبرگزاری مهر – گروه استان‌ها، فاطمه گلوی: سیستان و بلوچستان با گستره‌ای از زیست‌بوم‌های کوهستانی، بیابانی، تالابی و ساحلی، یکی از مهم‌ترین مناطق ایران از نظر تنوع زیستی به شمار می‌رود؛ سرزمینی که زیستگاه گونه‌های خاص و ارزشمندی است که بخشی از هویت طبیعی و سرمایه‌های محیط‌زیستی کشور را شکل می‌دهند. با این حال، حفاظت از این گونه‌ها تنها با اتکا به اقدامات سازمان‌های دولتی و نهادهای محیط‌زیستی امکان‌پذیر نیست و بدون مشارکت جوامع محلی، بسیاری از برنامه‌های حفاظتی با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهند شد.

مردم محلی سیستان و بلوچستان به دلیل ارتباط مستقیم و روزمره با طبیعت، از دانش و تجربه‌ای برخوردارند که در بسیاری از موارد می‌تواند مکمل اقدامات علمی و مدیریتی دستگاه‌های متولی باشد.

آگاهی از زیستگاه‌ها، مسیرهای مهاجرت گونه‌ها، تغییرات منابع آب و پوشش گیاهی و حتی رفتار جانوران، سرمایه‌ای ارزشمند برای شناسایی تهدیدها و واکنش به‌موقع در برابر آنهاست. از سوی دیگر، ایجاد احساس مسئولیت و تعلق نسبت به منابع طبیعی می‌تواند زمینه را برای کاهش شکار و صید غیرمجاز، مقابله با تخریب زیستگاه‌ها و حفاظت از گونه‌های در معرض تهدید فراهم کند.

در شرایطی که فشارهای انسانی، تغییرات اقلیمی و کاهش منابع طبیعی، حیات بسیاری از گونه‌های جانوری و گیاهی منطقه را با خطر مواجه کرده است، همراهی مردم محلی دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه ضرورتی اساسی برای تداوم برنامه‌های حفاظتی است.

هرگاه جامعه محلی از «مخاطب» برنامه‌های حفاظتی به «شریک» حفاظت تبدیل شود، امکان حفظ پایدار تنوع زیستی و انتقال این میراث طبیعی به نسل‌های آینده افزایش خواهد یافت.

بدون مشارکت جوامع محلی، حفاظت از محیط زیست سیستان و بلوچستان ممکن نیست